Πέμπτη, 16 Απριλίου 2020

39. Η αμαρτία της αστοχίας



Σκοπός  σημαίνει σκέπτομαι,  στόχος  σημαίνει σημαδεύω εστιάζομαι στον σκοπό
Η αμαρτία είναι μια λέξη που συναντούμε στα Ομηρικά Έπη ως ρήμα, επίθετο και ουσιαστικό και σημαίνει αποτυγχάνω αστοχώ δεν φθάνω παραμελώ λησμονώ απομακρύνομαι χάνω στερούμαι σφάλλω πταίω.
Ο στόχος και ο σκοπός είναι έννοιες  αλληλένδετες, πολύ σημαντικές, το στημόνι και το υφάδι, οι κάθετες και οι οριζόντιες γραμμές γύρω από τα οποία πλέκονται τα Ομηρικά Έπη μαζί με την σαΐτα που πετά ανάμεσα τους στο υφαντό της η υφάντρα Πηνελόπη.
Όλοι οι ήρωες πρωταγωνιστές των ΟΕ έχουν και στόχο και προορισμό και ξέρουν καλό σημάδι. Δεν είναι αναμάρτητοι, αλλά είναι εύστοχοι στα λόγια στα έργα τους στις σκέψεις τους στους σκοπούς τους.
Ο Οδυσσέας ξέρει τι θέλει να κάνει, ξέρει που θέλει να φθάσει και γιατί. Ούτε στον Άδη μένει, ούτε τον ξεγελά σαν τον αρνητή του θανάτου τον Σίσυφο. Την Καλυψώ αφήνει χωρίς δισταγμό που του τάζει την αθανασία. Σημαδεύει και το κρεβάτι του με την ελιά, σημαδεύεται και ο ίδιος με του αγριογούρουνου τη δαγκωματιά στο πόδι του, πέρα από το γεγονός ότι περνά τα 12 τσεκούρια με μια σαϊτιά σε αλάθητο σημάδι.
Η Πηνελόπη ζητά τα σημάδια και τις αποδείξεις και πέρα από την υψηλή τέχνη της υφαντικής που γνωρίζει κρατά και το τόξο στα δώματα του παλατιού τα ψηλά και βρίσκεται πάντα στο κέντρο του ανακτόρου της Ιθάκης και ολόκληρου του νησιού και του έπους. Ποτέ δεν φεύγει από εκεί. Ποτέ δεν φεύγει από το κέντρο βάρους και ισορροπίας του ομηρικού κύκλου. Είναι η σταθερή αναφορά όλων.
Τη σημαντικότητα αυτού του κέντρου υπογραμμίζει η Εστία ως πρυτανίς που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης με άσβεστη τη φλόγα να καίει και η εστίαση αυτοσυγκέντρωση που απαιτείται για την επίτευξη κάθε στόχου και σκοπού.
Ο Τηλέμαχος ψάχνει να βρει το σημείο τον στόχο και τον σκοπό της ζωής του και τον βρίσκει στην επιστροφή του μαζί με την ανάληψη ευθύνης και στο πλευρό του Οδυσσέα πολεμά στην ενηλικίωση του.
Η Ευρύκλεια ο Εύμαιος ο Φιλοίτιος συνδέονται μαζί τους στενά και ο Λαέρτης τα δένδρα καλλιεργεί στου Οδυσσέα την κληρονομιά. Όλοι τους είναι συνδεδεμένοι με μια μαγική κόκκινη ομηρική κλωστή στην ανέμη του παραμυθιού τυλιγμένη.
Αυτοί που δεν έχουν στόχο και κανένα σκοπό είναι οι μνηστήρες και οι δούλοι γι αυτό και είναι χαμένοι από κοινού.

Δεν αρκεί να έχεις στόχο πρέπει και να ξέρεις καλό σημάδι να μην αστοχείς,να έχεις υπομονή επιμονή  αυτοπειθαρχία αυτοπαρατήρηση και συνδετική με το κέντρο, γραμμή.
Αυτό μας διδάσκουν τα ΟΕ στην  ευστοχία της  αλληγορίας   με του  Μυθικού Μίτου τη κλωστή.





 Ε287 Ιλιάδος

Τὸν δ᾽ οὐ ταρβήσας προσέφη κρατερὸς Διομήδης·

ἤμβροτες οὐδ᾽ ἔτυχες· ἀτὰρ οὐ μὲν σφῶΐ γ᾽ ὀΐω

πρίν γ᾽ ἀποπαύσεσθαι πρίν γ᾽ ἢ ἕτερόν γε πεσόντα

αἵματος ἆσαι Ἄρηα, ταλαύρινον πολεμιστήν.



   Θ311 Ιλιάδος
Τεῦκρος δ᾽ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν
Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός.         310
ἀλλ᾽ ὅ γε καὶ τόθ᾽ ἅμαρτε· παρέσφηλεν γὰρ Ἀπόλλων·

Κ372
ἠὲ μέν᾽ ἠέ σε δουρὶ κιχήσομαι, οὐδέ σέ φημι           370
 δηρὸν ἐμῆς ἀπὸ χειρὸς ἀλύξειν αἰπὺν ὄλεθρον.
ἦ ῥα καὶ ἔγχος ἀφῆκεν, ἑκὼν δ᾽ ἡμάρτανε φωτός·

Ψ865
ὄρνιθος μὲν ἅμαρτε· μέγηρε γάρ οἱ τό γ᾽ Ἀπόλλων·

φ 425
Τηλέμαχ᾽, οὔ σ᾽ ὁ ξεῖνος ἐνὶ μεγάροισιν ἐλέγχει καὶ 
425       ἥμενος, οὐδέ τι τοῦ σκοποῦ ἤμβροτον οὐδέ τι τόξον
δὴν ἔκαμον τανύων· ἔτι μοι μένος ἔμπεδόν ἐστιν,
οὐχ ὥς με μνηστῆρες ἀτιμάζοντες ὄνονται.

Ω 68
Ἥρη μὴ δὴ πάμπαν ἀποσκύδμαινε θεοῖσιν·         65
 οὐ μὲν γὰρ τιμή γε μί᾽ ἔσσεται· ἀλλὰ καὶ Ἕκτωρ
 φίλτατος ἔσκε θεοῖσι βροτῶν οἳ ἐν Ἰλίῳ εἰσίν·
 ὣς γὰρ ἔμοιγ᾽, ἐπεὶ οὔ τι φίλων ἡμάρτανε δώρων.

 ι 512
            καὶ μαντευόμενος κατεγήρα Κυκλώπεσσιν·
ὅς μοι ἔφη τάδε πάντα τελευτήσεσθαι ὀπίσσω,
χειρῶν ἐξ Ὀδυσῆος ἁμαρτήσεσθαι ὀπωπῆς.
 Ι 501
καὶ μὲν τοὺς θυέεσσι καὶ εὐχωλῇς ἀγανῇσι
500       λοιβῇ τε κνίσῃ τε παρατρωπῶσ᾽ ἄνθρωποι
λισσόμενοι, ὅτε κέν τις ὑπερβήῃ καὶ ἁμάρτῃ. 
ν 214
Ζεὺς σφέας τίσαιτο ἱκετήσιος, ὅς τε καὶ ἄλλους
ἀνθρώπους ἐφορᾷ καὶ τίνυται ὅς τις ἁμάρτῃ.
 χ154
τὸν δ᾿ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα:
«ὦ πάτερ, αὐτὸς ἐγὼ τόδε γ᾿ ἤμβροτον--οὐδέ τις ἄλλος
 λ511
            ἦ τοι ὅτ᾽ ἀμφὶ πόλιν Τροίην φραζοίμεθα βουλάς,
αἰεὶ πρῶτος ἔβαζε καὶ οὐχ ἡμάρτανε μύθων·
Αμαρτοεπής ο ανόητος απερίσκεπτος ομιλών και   ψεύδη λέγων Ν824
Αἶαν ἁμαρτοεπὲς βουγάϊε ποῖον ἔειπες· λέει ο Έκτωρ στον Αίαντα

Αστραία ©©

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Be simple