Κυριακή, 29 Μαρτίου 2020

36. Έθνη και Πολιτείες στη μετά των ιών εποχή


Το έθνος είναι μια μεγάλη αλληλεγγύη, αποτελούμενη από το αίσθημα των θυσιών που έχουν γίνει κι εκείνων που είναι διατεθειμένοι να κάνουν ακόμα όσοι ανήκουν σ’ αυτή την κοινότητα.
Προϋποθέτει κάποιο παρελθόν, αλλά συνοψίζεται και στο παρόν χάρη σ’ ένα χειροπιαστό γεγονός: τη συγκατάθεση, την καθαρά εκφρασμένη επιθυμία συνέχισης της κοινής ζωής. Η ύπαρξη ενός έθνους είναι ένα καθημερινό δημοψήφισμα…Ερνέστ Ρενάν 11 Μαρτίου 1882


Οι λέξεις έχουν την δική τους ιστορία στον δρόμο στο ταξίδι της συνείδησης.
 Τη λέξη Έθνος τη συναντούμε στα Ομηρικά Έπη με την ομηρική σημασία σύμφωνα με το πνεύμα, το zeitgeist της εποχής που εκφωνήθηκαν τραγουδήθηκαν και γράφησαν.
 Ο Ηρόδοτος, μας μιλά για το Αττικό έθνος, το Δωρικό, το Μακεδνό έθνος, ξεφυλλίζοντας τις ιστορίες των φύλων και των φύλλων.
"Ο Ελληνισμός, ένας κόσμος που στις φλέβες του κυλά το ίδιο αίμα και που μιλά την ίδια γλώσσα κι έχει κοινά τα λατρευτικά κέντρα των θεών και θυσίες και συνήθειες ίδιες κι απαράλλαχτες — η προδοσία όλων αυτών θα ήταν αίσχος για τους Αθηναίους" συνεχίζει να ιστορεί ο Ηρόδοτος στις Ιστορίες του.
Όμως, αν η έρευνα Τριανταφυλλίδη για το DNA αποδεικνύει τη συνέχεια του ελληνικού έθνους, η επικρατούσα θρησκεία, η χριστιανική σήμερα το αναιρεί, αφού αντικατέστησε την κυρίαρχη θρησκεία και κατέστρεψε το ΟΜΟΘΡΗΣΚΟΝ των Ελλήνων.
 Ο Ισοκράτης μας μιλά για αυτόχθονο λαό, όμως ο Θουκυδίδης κρατά αποστάσεις και ορίζει το ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ενωμένο από διάφορα φύλα, τον Τρωικό Πόλεμο από κοινού να πραγματοποιεί.
Στη διάρκεια  της ποσειδώνιας εποχής των Ιχθύων, οι πολυεθνικές αυτοκρατορίες ουσιαστικά κυβερνούν με τον χριστιανισμό στην εξουσία, ως πιο αποτελεσματικό για το λόγο αυτό.
"οὐκ ἔνι ᾿Ιουδαῖος οὐδὲ ῞Ελλην"(Προς Γαλάτας 3,28). Το βασικό σλόγκαν της παγκοσμιοποίησης του χριστιανισμού που ευθύνεται κατά πολύ για το χάλι αυτό, το σημερινό.
Αρκεί να είσαι χριστιανός και να πιστεύεις στο Χριστό. Για τον χριστιανισμό δεν έχει καμία σημασία η καταγωγή, αρκεί το θρήσκευμα παραμένει χριστιανικό και χωρίς τον μουσουλμανικό ανταγωνισμό. Αμφότεροι έχουν ρημάξει τον πλανήτη με τους θρησκευτικούς πολέμους που έχουν κάνει για να φέρουν την ειρήνη στον κόσμο σε οξύμωρο σχήμα αντινοϊκό. Και να σκεφτεί κανείς υπάρχουν χριστιανοί εθνικιστές χωρίς μυαλό. Φυσικά έχουμε και κομμουνιστές ιερείς σε σχήμα αντιφατικό.
Ο χριστιανισμός χρησιμοποιεί απροκάλυπτα τον θεό, τον εμπορεύεται για να στεριώσει μία εξουσία χωρίς αυτόν στον σκοταδισμό και όταν θυμάται το έθνος και την πατρίδα, το κάνει με δόλιο σκοπό, επειδή ζει παρασιτικά σε αυτό.
 Από τον διαφωτισμό και μετά, επειδή άρχισε να χάνει το έδαφος κάτω από τα πόδια του, αναγκάστηκε να μοιραστεί την εξουσία με τη μασονία. Αναγκάστηκε να δεχθεί και το σύνταγμα και με τα κόμματα θα συγκυβερνήσει.
Η έννοια του έθνους αναδύεται μέσα από τις επαναστάσεις του 18ου αιώνα, την Αμερικανική, τη Γαλλική και την Ελληνική.  Από αυτές, πρωτίστως η Ελληνική, ήταν Εθνική Επανάσταση και το αίτημα της Αναγέννησης του έθνους. Η κυρίαρχη τάξη των πραγμάτων τότε δεν το επέτρεψε  να ολοκληρωθεί και έτσι το έθνος συγκατοίκησε με το κράτος της βίας και της νοθείας που πάντα καραδοκεί.
Η ίδρυση της θεοσοφικής εταιρείας, είχε ως αποτέλεσμα τους δύο παγκόσμιους πολέμους με σκοπό των φύλων και φυλών, την αναδιανομή και τη μπολσεβίκικη επανάσταση,  με σκοπό την χειραγώγηση των σλάβων τον έλεγχο, τον διασκορπισμό και τη φυγή.
Η ανάδειξη του κόμματος ως "ύψιστο Θεό" το πλήθος των αριστερών κάνει να παραληρεί.


Έτσι φτάνουμε στο σημείο  των αριστερών να νομίζουν ό,τι είναι "εθνικό" πρέπει να εξωστρακιστεί. Στο πλαίσιο της μεγαλύτερης αντικειμενικότητας γράφουν  λιβέλους για τους μύθους της εθνικής ιστορίας και εναντίον πάντα της πατρίδας τους, που τους συντηρεί πλουσιοπάροχα πλειστάκις σε θέσεις πολιτικής εξουσίας.
 Όμως, αν θέλουμε να είμαστε δίκαιοι δεν πρέπει θα τους αδικήσουμε σε αυτό. Σαφώς υπάρχει και μία υποκειμενικότητα στην έννοια σημασία και την υπεράσπιση ενός έθνους, αλλά και μιας ιδεολογίας.
 Αλλά, αν οι αριστεροί θέλουν να είναι σωστοί, πρέπει να δεχθούν πως η υποκειμενικότητα ενός κόμματος είναι πιο μεγάλη και, όταν την τοποθετούν πάνω από την αντικειμενικότητα ενός έθνους με προδοσία  του έθνους και του εαυτού, ισοδυναμεί. Θα ήταν ποιο έντιμο από τις θέσεις αυτές να παραιτηθούν και όχι να ζουν εις βάρος της πατρίδας που αγνοούν.
Κοντολογίς καταλήγουμε στο ερώτημά του δημοψηφίσματος
 Τι έθνος θέλουμε να έχουμε και να αποτελείται από τι;
 Από έθνη, από φυλές, από κράτη από πολιτείες και πώς μπορεί να κυβερνηθεί.
 Έχουμε ένα σύγχρονο παράδειγμα πολυεθνικό και πολυφυλετικό κράτος όπως είναι οι ΗΠΑ που αναδείχθηκε σε υπερδύναμη πλανητική.  Ακολούθησε η Ευρωπαϊκή Ένωση στο πρότυπο αυτό  σε χρεωκοπημένο οργανισμό.
Στην ουσία το αποτυχημένο σχέδιο της θεοσοφίας για την  αναγκαστική επιμειξία και την μια φυλή μετά την Ατλαντική Εποχή, αντικαταστάθηκε με τη μία στολή στο εργοτάξιο των πολυεθνικών αγορών στη Γη.
Οι δρόμοι της ιστορίας περνούν μέσα από την εξέλιξη των ειδών των φυλών των λαών των εθνών και της συνείδησης τους. Πολλοί έχουν εξαφανισθεί.

Η επόμενη ημέρα  μετά την πανδημία θα μας βρει  με τις απαντήσεις αυτές και πως θα συνεχισθεί και με ποιους και πως.
Και τίποτα δεν θα είναι ίδιο.

Αστραία ©©

2 σχόλια:

  1. 1. Ας μιλήσουν επιτέλους σήμερα.... τα ΈΘΝΗ των μελισσών των χηνών των κύκνων των χοίρων των αετών τι ΠΑΤΡΙΔΕΣ θέλουσι να έχουν
    https://astrealeonidou.blogspot.com/2013/04/blog-post_29.html
    2. Θουκυδίδης
    http://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/library/browse.html?text_id=73&page=1
    3. Ηρόδοτος...οἴκεε ἐν Πίνδῳ, Μακεδνὸν καλεόμενον·
    http://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/library/browse.html?text_id=30&page=8
    4.Στον Όμηρο η λέξη έθνος δηλώνει ένα πλήθος ανθρώπων ή ζώων που ζουν μαζί και αποτελούν μια ομάδα, ένα σύνολο: έθνος εταίρων, πεζών, Αχαιών, λαών ( = το πλήθος των πολεμιστών), μελισσών, ορνίθων…
    5. Στην Παλαιά Διαθήκη «τα έθνη» είναι οι άλλοι λαοί του κόσμου, σε αντιδιαστολή με τους Ισραηλίτες, και στην Καινή Διαθήκη και τους Εκκλησιαστικούς συγγραφείς, αλλά και γενικότερα στη Μεσαιωνική Ελληνική γραμματεία, οι «εθνικοί», δηλ. οι ειδωλολάτρες - και ειδικότερα οι Έλληνες.
    6. Τελειώνοντας, υφίσταται μια τάση μέσα στην αριστερά, στην οποία οι λέξεις Έθνος και Πατρίδα προκαλούν αλλεργικά επεισόδια. Η τάση αυτή καταγγέλλει οποιονδήποτε πατριωτικό λόγο ως εθνικιστικό και, όχι παράδοξα, τον πραγματικό εθνικισμό των γειτόνων μας, Τούρκων, Σκοπιανών και Αλβανών, δεν επιχειρεί ποτέ να καταγγείλει, ούτε καν τις τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο και την Κύπρο. Αυτά στο όνομα ενός κακώς ερμηνευόμενου διεθνισμού.
    http://ardin-rixi.gr/archives/9690
    7. Αιώνες αργότερα, τον 15ο αιώνα, όταν η λαίλαπα του θεοκρατικού Βυζαντίου είχε αποδώσει στον όρο «Έλληνας» μια εντελώς αρνητική σημασία, ο Έλληνας φιλόσοφος Γεώργιος Πλήθων Γεμιστός, «υπενθυμίζει» στον αυτοκράτορα του Βυζαντίου, Εμμανουήλ Παλαιολόγο, πως «Ἑλληνες ἐσμέν ὧν ἡγεῖσθε καί βασιλεύετε, δέσποτα, ὡς ἡ φωνή ἡμῶν καί ἡ πάτριος παιδεία μαρτυρεῖ» (Μετάφραση: «Έλληνες είμαστε, αυτοί των οποίων είστε βασιλιάς, όπως η γλώσσα μας και η παιδεία μας μαρτυρούν»).
    https://www.pare-dose.net/3384

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. 8.Ερνέστ Ρενάν 11 Μαρτίου 1882
    http://users.uoi.gr/gramisar/prosopiko/constan/nation.pdf
    9.αὖτις δὲ τὸ Ἑλληνικόν, ἐὸν ὅμαιμόν τε καὶ ὁμόγλωσσον, καὶ θεῶν ἱδρύματά τε κοινὰ καὶ θυσίαι ἤθεά τε ὁμότροπα, τῶν προδότας γενέσθαι Ἀθηναίους οὐκ ἂν εὖ ἔχοι.
    http://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/library/browse.html?text_id=30&page=215

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Be simple